Τελικά, ποιος είναι ο στόχος?

Κάπου διάβασα πως “ο στόχος της ανθρώπινης ζωής είναι η γνώση. Η απόλαυση και η χαρά έχουν ένα τέλος.”

Ή γνώση λοιπόν. Όχι η χαρά και η ευτυχία. Νόμιζα, και συμφωνούσα με αυτό, ότι ο στόχος της ανθρώπινης ζωής είναι κυρίως η ευτυχία. Κυρίως λέω γιατί ούτε που ξέρω στα αλήθεια ποιος μπορεί να είναι ο στόχος και αν πρέπει να είναι ένας συγκεκριμένος για όλους. Δεν έχω ιδέα. Αδύνατον να είμαι απόλυτη και σίγουρη. Ποιος μπορεί να είναι?

Αυτό απλά είχα ενστερνιστεί και βίωνα, ενώ παράλληλα συνέχιζα και συνεχίζω να μαθαίνω. 

Έχει ένα δίκιο όμως όποιος το έγραψε. Μοιάζει να έχει δίκιο αν το καλοσκεφτείς. Η απόλαυση και η χαρά έχουν ένα τέλος. Κανείς δεν είναι όλη την ώρα χαρούμενος και τρισευτυχισμένος στη ζωή, ακόμα και αν το αποζητά συνεχώς. Μπορεί να είναι ήρεμος, σε ισορροπία, γαλήνιος, ήσυχος. Χαρούμενος όμως όλη την ώρα, είναι μάλλον απίθανο ή ψευδές. 

Ούτε βουτάμε σε απολαύσεις όλη την ημέρα, κάθε μέρα. Και αυτό είναι ένα γεγονός να το λάβουμε υπόψη στο συλλογισμό πάνω στη φράση. 

Όμως, κάθε στιγμή μαθαίνουμε.

Και μαθαίνουμε, μαθαίνουμε συνεχώς.

Τώρα, δεν πιστεύω ότι ο συγγραφέας αναφέρεται στη γνώση που παίρνουμε από τα βιβλία, από κάποιο σεμινάριο, μάθημα ή από τα λόγια μιας αυθεντίας.  Δεν φαίνεται να αναφέρεται σε καμία εξωτερική γνώση, αλλά στη γνώση που έχουμε μέσα μας και σιγά σιγά (ή γοργά γοργά) ανασύρουμε.

Το έχεις παρατηρήσει αυτό? Έχεις νιώσει ποτέ ότι μέσα σου έχεις εξαρχής μία γνώση που ξεδιπλώνεται σε κάθε γεγονός της ζωής σου, κάθε στιγμή, από την πιο μικρή έως την πιο μεγάλη? Και πως το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να μείνεις ήσυχος και ανοιχτός στο να τη δεις και να την παρατηρήσεις? Ή μήπως περιμένεις ότι όλη η γνώση βρίσκεται έξω από εσένα, στους άλλους, στα βιβλία, στην εκπαίδευση, στην ηγεσία? Αυτή η εξωτερική γνώση, μήπως είναι τελικά ένας σάκος από πληροφορίες? Ή εγχειρίδια για να πορεύεσαι στη ζωή με ευκολία και υπακοή?

Η γνώση που διαθέτουμε εντός, δεν έχει σχέση με τις πληροφορίες που λαμβάνουμε από έξω. Είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο, πέρα από εμάς αλλά και τόσο κοντά μας.

Αυτή είναι μία γνώμη, η δική μου γνώμη και προς θεού δεν σημαίνει ότι είναι η σωστή. Είναι απλά μία εκδοχή, μία μετάφραση. 

Ξαναγυρίζω στον στόχο της ζωής, που σύμφωνα με την πρόταση που σου διάβασα είναι η γνώση, το να ανασύρουμε τη γνώση που έχουμε μέσα μας και να τη φέρουμε στην επιφάνεια, στη ζωή μας. Αυτή η γνώση λοιπόν, βάζω στοίχημα, ότι θα φέρει περισσότερη χαρά και απόλαυση στη ζωή μας.

Και τότε όλοι οι στόχοι, θα έχουν επιτευχθεί.